نوشته تفاوت عزت نفس و اعتماد بنفس چیست؟ اولین بار در ستارگان آراس پدیدار شد.

    عزت نفس

    اعتماد به نفس به چه معنا بود؟

    اعتماد به مهارت‌ها و قابلیت‌ها و توانایی‌های خود و تکیه به آنها در برابر چالش‌های زندگی و همچنین در برابر دیگران برای درک فرق عزت نفس و اعتماد به نفس نکته‌ای که لازم است در مورد اعتماد به نفس بدانیم این است که اعتماد به نفس یک مهارت وابسته است. یعنی اینکه به مهارت شما در یک زمینه و باورتان به آن مهارت بستگی دارد.به عنوان مثال ممکن است فردی که یک بازیکن خوبِ فوتبال باشد، پس در فوتبال اعتماد به نفس بالایی دارد. اما اگر از او بخواهیم که در یک جمع ۵۰ نفره سخنرانی کند، ممکن است این اعتماد به نفس را نداشته باشد.در واقع ممکن است فردی در چند زمینه اعتماد به نفس داشته باشد و در چند زمینه نداشته باشد. اعتماد به نفس داشتن در یک زمینه به مهارت شما و باوری که به مهارت‌تان در آن زمینه دارید بستگی دارد. اما عزت نفس چنین نیست. عزت نفس باید همیشه و در همه موارد با شما باشد و به زمینه خاصی هم مربوط نیست. ما باید همواره و در همه عرصه‌های زندگی عزت نفس داشته باشیم. لزومی وجود ندارد که یک پزشک در زمینه عمران یا نقاشی اعتماد به نفس داشته باشد، اما بسیار مهم است که در زمینه تشخیص بیماری و استفاده از روش‌ها و ابزار درمان، اعتماد به نفس داشته باشد.

    عزت نفس جز اساس و بنیان شخصیت هر فرد می‌باشد و چنانچه فردی عزت نفس نداشته باشد قطعا در تمام عرصه‌ها و زمینه‌ها در زندگی‌اش دچار مشکل خواهد شد. عزت نفس همه زندگی ما را تحت الشعاع قرار می‌دهد و بدون آن ادامه زندگی واقعا کاری طاقت فرسا و فاقد لذت و اشتیاق است. در بسیاری موارد، اعتماد بنفس بالا لزوما همراه با عزت نفس بالا نیست. برای مثال، مریلین مونرو، بازیگر مشهور امریکایی، علی‌رغم اینکه بازیگری توانا، جسور و با اعتماد بنفس بود، حتی در دوران شهرت نیز از مشکل اضطراب و عزت نفس ضعیف رنج می‌برد. بنابراین، عزت نفس و اعتماد بنفس را نباید یکسان فرض کرد. در ادامه، با ما همراه باشید تا تفاوت عزت نفس و اعتماد بنفس را برای‌تان روشن کنیم.

    عزت نفس چیست؟

    عزت نفس یعنی اینکه خودتان را چگونه می‌بینید و چه تصوری از خودتان دارید یا بهتر بگوییم: عزت نفس یعنی اینکه خودتان را چقدر دوست می‌دارید و چقدر به خودتان روی خوش نشان می‌دهید. کلمه‌ی «esteem» در انگلیسی، که در فارسی «عزت و اَرج‌وقُرب» معادل‌یابی شده است، از کلمه‌ی لاتین «aestimare» به‌معنی «سنجش، ارزش‌گذاری، تخمین یا ارزیابی» ریشه می‌گیرد. بنابراین، عزت نفس یعنی اینکه چقدر خودتان را ارزشمند می‌شمارید. افزون‌براینها، عزت نفس بنیانی احساسی است که به‌طرز فکر، احساسات و نوع برخورد افراد در ارتباط با خودشان و دیگران شکل می‌دهد و به‌عبارتی، مستقیما بر مناسبات فردی و اجتماعی اثر می‌گذارد. عزت نفس از تجارب زندگی، به‌ویژه در سنین پایین، نشئت می‌‌گیرد. این تجاربِ حساس، تعیین‌کننده‌ی احساس خودارزشی فرد در درازمدت به‌شمار می‌روند.

    افرادی که از عزت نفس بالایی برخوردارند، از آنچه هستند، راضی و خشنودند. این افراد برای اینکه حس‌وحال بهتری پیدا کنند، هیچ نیازی به مصرف مواد مخدر یا روی‌‌آوردن به رفتارهای پرخطر نمی‌بینند. چنین افرادی برای اینکه حس خوبی درباره‌ی خودشان پیدا کنند، به عوامل خارجی مانند پُست‌ومقام یا درآمد بالا وابسته نیستند. افراد دارای عزت نفس به خودشان، دیگران و محیط اطراف‌شان احترام می‌گذارند. انعطاف‌پذیری ازجمله خصوصیات بارز این افراد است، به این معنی که به‌آسانی قادرند خودشان را از ناامیدی‌ها و شکست‌ها بیرون بکشند. چنین افرادی از پیشرفت و تحول استقبال می‌کنند، اهل مدارا هستند و به‌راحتی خشنود می‌شوند. عزت نفس بالا موجب می‌شود فرد راحت‌تر بتواند ببخشد و پذیرای خود و دیگران باشد.

    اعتماد بنفس چیست؟

    اعتماد بنفس یعنی اینکه در تحقق هدف یا کاری خاص به توانمندی‌های خودتان باور و اطمینان داشته باشید. این کلمه از کلمه‌ی لاتین «fidere» به‌معنی «اعتمادداشتن» ریشه گرفته است. در بسیاری موارد، افرادی که در حوزه‌ی خاصی به مهارت و تخصص دست می‌یابند، در همان حوزه از اعتماد بنفس بالاتری برخوردار می‌شوند. اعتماد بنفس کلیِ فرد نیز به‌موجب موفقیتش بهبود پیدا می‌کند. گاهی ممکن است فرد در حوزه‌‌ای خاص احساس اعتماد بنفس کند، اما در حوزه‌ای دیگر ابدا چنین حسی نداشته باشد.

    آبراهام مازلو، روان‌شناس برجسته‌ی امریکایی، تأکید می‌کند که باید بین اعتماد بنفس به‌عنوان نوعی ویژگی شخصیتیِ کلی، و اعتماد بنفس درمورد مهارت‌‌‌ها یا توانمندی‌های خاص تمایز قائل شد. به اعتماد بنفس درمورد مهارت‌ها و توانمندی‌ها «خودکارآمدی» نیز گفته می‌شود: باور به موفقیت در انجام کاری خاص یا رویارویی با موقعیت‌های چالشی. تفاوت خودکارآمدی با اعتماد بنفس به‌عنوان نوعی ویژگی شخصیتی کلی، در اینجاست که: مثلا برخی افراد در انجام مهارت‌هایی مانند خوانندگی یا تدریس از خودکارآمدی بالایی برخوردارند، اما از اعتماد بنفس به‌عنوان نوعی ویژگی شخصیتی کلی بی‌بهره‌اند. حتی برعکس این قضیه نیز امکان‌پذیر است.

    تفاوت بین عزت نفس و اعتماد بنفس در چیست؟

    افرادِ دارای اعتماد بنفس بالا لزوما از عزت نفس بالا برخوردار نیستند. عزت نفس یعنی اینکه ارزش خودتان را چگونه ارزیابی می‌کنید. درواقع، عزت نفس، بنیانی احساسی محسوب می‌شود که تعیین‌کننده‌ی تفکر منطقی، نوع احساسات و طرز رفتار هر شخص است. اما اعتماد بنفس به باور فردی درمورد انجام کاری خاص یا دستیابی به اهداف دلخواه اشاره دارد.

    افرادی که از عزت نفس کافی برخوردارند، معمولا برای اینکه حس خوبی درباره‌ی خودشان داشته باشند، هیچ نیازی به پُست‌ومقام، شهرت یا پول احساس نمی‌کنند و به دستاویزهایی همچون مواد مخدر یا رفتارهای پرخطر متوسل نمی‌شوند. ازسوی‌دیگر، افراد دارای اعتماد بنفسِ زیاد حاضرند با چالش‌ها و مسئولیت‌های جدید روبه‌رو شوند. این افراد قادرند به مصاف موقعیت‌های دشوار بروند و در شکار فرصت‌ها تردیدی به خود راه نمی‌دهند.

    خلاصه اینکه عزت نفس یعنی ارزیابی احساس خودارزشی و از تجارب مثبت زندگی ریشه می‌گیرد و در خصوصیاتی مانند انعطاف‌پذیری، جسارت و احترام به خود و دیگران نمود می‌یابد. اما اعتماد بنفس یعنی اینکه فرد به توانمندی‌های فردیِ خود باور داشته باشد. اعتماد بنفس درنتیجه‌ی انجام موفقیت‌آمیز کاری خاص یا رویارویی پیروزمندانه با چالشی بخصوص شکل می‌گیرد و در خصوصیاتی مانند پذیرش مشتاقانه‌ی چالش‌ها، مسئولیت‌‌ها و فرصت‌های جدید نمود می‌یابد.

    فرق عزت نفس و اعتماد به نفس در یک پاراگراف :

    اما اگر بخواهم در مورد فرق عزت نفس و اعتماد به نفس حرفی بزنم باید بگویم که می شود با عزت نفس پایین به اعتماد به نفس در چند زمینه رسید. اما نکته اساسی که در این بین وجود دارد این است که حتی اگر ما در چند زمینه اعتماد به نفس بالا داشته باشیم، اما عزت نفس‌مان پایین باشد، هرگز نمی‌توانیم به معنای واقعی از داشتن آن مهارت‌ها و به طور کل از زندگی‌مان لذت ببریم. عزت نفس مانند فنداسیون و زیرساخت شخصیت یک انسان عمل می‌کند و چنانچه نباشد، تچربه زندگی همراه با رضایت و آرامش میسر نمی‌باشد.اگر از من بپرسند که اولین کاری که یک فرد برای رشد شخصیت و رسیدن به رضایت درونی باید انجام دهد چیست، قاطعانه می‌گویم که باید عزت نفس خود را تقویت کند.

    جمع‌‌آوری و تنظیم: ستارگان آراس

    نوشته تفاوت عزت نفس و اعتماد بنفس چیست؟ اولین بار در ستارگان آراس پدیدار شد.

    کتاب‌های بسیاری در خصوص چگونگی بالا بردن کارایی و تولید در محل کار نوشته شده است اما از میان تمام راه‌حل‌ها تنها نیاز به یک رنگ دارید! فضای کار شما می‌تواند بر انرژی، خلاقیت و تمرکز شما تاثیرگذار باشد. در این مطلب قصد داریم به شما راهنمایی برای انتخاب رنگ مناسب برای اتاق کار ارائه دهیم.

    اگر اتاق کار بزرگی دارید و با تیمی از همکاران کار می‌کنید، رنگ آبی می‌تواند برای اتاق شما مناسب باشد زیرا ارتباط و اعتماد ایجاد می‌کند. همچنین برای مواقعی که تحت فشار کاری قرار می‌گیرید، فشار خون را کنترل می‌کند.

    اگر مدام ایده‌های تازه به ذهنتان می‌رسد، رنگ سبز را به کار ببرید زیرا هارمونی و توازن ایجاد می‌کند و خلاقیت را بیشتر می‌کند (روش هایی برای شکوفایی خلاقیت).

    شما می‌توانید از رنگ‌های تند مانند قرمز (مناسب برای فضاهایی که افراد شب‌ها کار می‌کنند زیرا فعالیت و هشیاری مغز را بالا می‌برد)، نارنجی (مناسب برای فضاهایی با انرژی زیاد زیرا شور و شوق را برمی‌انگیزد) و زرد (مناسب برای کارهای سرعتی زیرا انرژی و حرکت را برمی‌انگیزد) نیز استفاده کنید.

    می‌توانید بر اساس این راهنما به رئیس خود پیشنهاد دهید تا رنگ مناسبی برای محل کار استفاده کند.

    رنگ چگونه بر رفتار کاری اثر می‌گذارد؟

    مطالعات نشان داده است رنگ‌ها اثر زیادی بر درک ما از محیط می‌گذارد. دانشمندان دریافته‌اند وقتی افراد به رنگ خاصی نگاه می‌کنند، تغییرات روانی در آنها رخ می‌دهد.

    رنگ‌ها می‌توانند:

    • هیجان ایجاد کنند
    • برانگیزاننده باشند
    • آرامش‌بخش باشند
    • ایجاد افسردگی کنند
    • اشتها را برانگیزند
    • احساس صمیمیت یا سردی ایجاد کنند

    بهترین رنگ برای هر محیط چیست؟

    ۴ رنگ اصلی روان‌شناسانه عبارتند از : قرمز (تاثیر بر بدن)، آبی (تاثیر بر روان)، زرد (تاثیر بر اعتماد به نفس)، سبز (تاثیر بر توازن بین ذهن، جسم و احساس).

    آبی

    رنگ مناسب برای اتاق کار آبی

    مناسب برای فضاهایی که مستلزم طوفان مغزی و توجه به جزئیات است.

    • آرامش‌دهنده است
    • اعتماد، ارتباط و کارآمدی ایجاد می‌کند
    • ضربان قلب و فشار خون را پایین می‌آورد و تنفس را آرام می‌کند.

    زرد

    رنگ مناسب برای اتاق کار زرد

    مناسب برای جلوه دادن به رنگ‌های دیگر و فضاهایی با انرژی و خلاقیت بالا.

    • خوش‌بینی ایجاد می‌کند
    • برانگیزاننده و انرژی‌بخش است
    • استفاده زیاد از زرد اضطراب ایجاد می‌کند و تپش قلب را بالا می‌برد.

    نارنجی

    رنگ مناسب برای اتاق کار نارنجی

    مناسب برای جلوه دادن به دیگر رنگ‌ها و فضاهایی با انرژی و خلاقیت بالا.

    • سمبل صبر و تحمل است
    • خلاقیت را بیشتر می‌کند
    • اشتیاق‌برانگیز است

    قرمز

    رنگ مناسب برای اتاق کار قرمز

    مناسب برای فضاهایی که افراد در شب کار می‌کنند و فضاهایی که در آنها فعالیت فیزیکی زیاد است.

    • تپش قلب را بالا می‌برد
    • فعالیت مغز را بیشتر می‌کند
    • اشتها برانگیز است

    سبز

    رنگ مناسب برای اتاق کار سبز

    مناسب برای فضاهای بدعت‌گذار و فضاهایی که در آنها از کامپیوتر استفاده می‌شود و طوفان مغزی و ایده‌های جدید ایجاد می‌شود.

    • خلاقیت را بیشتر می‌کند
    • افکار ابداعی را در ذهن برمی‌انگیزد
    • هارمونی و توازن ایجاد می‌کند
    • فعالیت‌های خلاقانه را بیشتر می‌کند
    • اضطراب را کاهش می‌دهد
    • فشار چشم را کم می‌کند

    خاکستری

    رنگ مناسب برای اتاق کار خاکستری

    مناسب برای قرار گرفتن در کنار رنگ‌هایی مانند قرمز یا زرد.

    • از لحاظ روانشناسی خنثی است
    • عدم اعتماد به نفس ایجاد می‌کند

    سفید

    رنگ مناسب برای اتاق کار سفید

    مناسب برای فضاهای خلاقانه.

    • فضا را بزرگتر نشان می‌دهد (به خصوص وقتی همراه با رنگ‌های خنثی باشد).
    • خلاقیت را برمی‌انگیزد

    تاثیر رنگ‌ها بر کارایی

    • باید بدانید رنگ‌های شدید و سیر بیش از رنگ‌های کمرنگ و روشن در برانگیختن روحیات اثرگذارند.
    • رنگ‌های تاکیدی می‌توانند در محیط‌های کاری توازن ایجاد کنند.
    • استفاده زیاد از یک رنگ می‌تواند احساس عدم تعادل و توازن ایجاد کند.
    • قرمز رنگ مناسبی برای مذاکره است.
    • به جای استفاده از مجموعه‌ای از رنگ‌ها، از دو نوع رنگ تاکیدی استفاده کنید.
    • زرد به تمرکز و مسیریابی کمک می‌کند.
    • طرح رنگ دیوار نیز مهم است. طرح‌های شفاف و براق انرژی را برمی‌انگیزند.
    • برای آنکه بین محیط کار و محیط خانه تفاوت ایجاد کنید، اتاق کار خانه خود را به رنگی متفاوت از رنگ سایر قسمت‌های خانه درآورید.

    حتما می‌دانید که یک فرد عادی برای حفظ سلامت مطلوب و تأمین انواع ویتامین‌ها و مواد معدنی مورد نیازش باید روزانه ۲ تا ۳ واحد میوه مصرف کند. اما اکثر ما با بی‌توجهی و به بهانه‌های مختلف از مصرف میوه طفره می‌رویم. یکی از این بهانه‌ها در دسترس نبودن میوه‌های تازه و آبدار در ماه‌های سرد سال است که البته کاملا موجه به‌نظر می‌رسد. اما این مشکل به‌راحتی حل می‌شود. شما می‌توانید در فصول سرد سال از میوه‌های خشک‌شده استفاده کنید، چون مواد مغذی موجود در آنها تفاوت چندانی با میوه‌ی تازه ندارد. ضمنا مجبور نیستید به سراغ نوع آماده و بسته‌بندی آن بروید و کلی هزینه کنید. خشک کردن میوه در خانه، کار آسانی است که می‌توانید آن را به چند روش انجام دهید. همراه ما باشید، در این مطلب شما را با روش‌های مختلف خشک کردن میوه در خانه آشنا می‌کنیم.

    همان‌طور که می‌دانید درختان میوه، بوته‌ها و گیاهان توت در فصل تابستان، پر از بار و محصول هستند؛ بنابراین مصرف انواع میوه‌های تازه و محلی در این فصل، کار راحتی است اما با نزدیک شدن به پاییز، این میوه‌ها طعم شیرین و دل‌پذیرشان را از دست می‌دهند و بسیار کمیاب می‌شوند؛ اما اصلا نترسید. با جمع‌آوری میوه‌ها در فصل گرما، یعنی وقتی میوه‌های تازه و خوشمزه در بازار فراوان هستند، و ذخیره کردن آنها برای زمستان، دیگر لازم نیست نگران چیزی باشید. هنگامی که بحث مصرف میوه در فصل سرما به میان می‌آید، شما سه گزینه پیش رو دارید: استفاده از میوه‌ی کنسروی، میوه‌ی منجمد یا میوه‌ی خشک. در این مطلب قصد داریم به شما بیاموزیم که چگونه میوه‌های تازه‌ی تابستانی را به میان‌وعده‌ای تبدیل کنید که می‌توانید در بقیه‌ی طول سال بخورید. میوه‌ها خشک، ترد و شیرین هستند؛ بنابراین می‌توان گفت نوعی آب‌نبات طبیعی هستند که آماده کردن آنها به وسیله‌ی خاصی نیاز ندارد.

    روش اول: خشک کردن میوه در فر

    خشک کردن میوه

    شما در این روش به فر، کاغذ مومی یا لاینر‌های سیلیکونی و سینی فر یا توری‌های گرد مخصوص پیتزا نیاز دارید. روش کار بسیار ساده است. فقط کافی است میوه‌ها را در دمای پایین گرم کنید تا آب آنها به‌قدر کافی تبخیر شود. با این کار، احتمال رشد باکتری‌ها به حداقل می‌رسد. مراحل کار از این قرار است:

    ۱. میوه‌ی موردنظرتان را آماده کنید

    میوه ها و توت‌های رسیده یا کاملا رسیده را انتخاب کنید. آنها را با آب سرد بشویید. قسمت‌های لکه‌دار و خراب‌شان را جدا کنید. اگر میوه هسته یا دانه دارد، آن را بیرون بیاورید و ساقه‌ی توت‌ها را نیز جدا کنید. میوه‌ها را به‌صورت هم‌اندازه برش بزنید تا در مدت زمان یکسانی خشک شوند.

    ۲. پوست میوه‌ها را بگیرید (اختیاری)

    برخی میوه‌ها مانند هلو، شلیل و سیب در صورتی‌ که پوست‌شان گرفته شود، بهتر خشک می‌شوند. در پایین هر قطعه از میوه با چاقوی پوست‌کنی، یک علامت X ایجاد کنید. تکه‌های میوه را به‌مدت ۳۰ ثانیه در آب جوش بریزید و سپس به یک ظرف آب یخ منتقل کنید. با این کار پوست میوه‌ها به‌راحتی جدا می‌شود.

    ۳. آنها را بخیسانید

    برای آنکه میوه‌ها ظاهر زیبایشان را حفظ کنند و میزان تغییر رنگ‌شان به حداقل برسد، آنها را در آب‌لیمو و آب بخیسانید. میوه‌ها را ۱۰ دقیقه درون این مخلوط قرار دهید، سپس در آبکش خالی کنید و با یک حوله‌ی بدون پرز به‌آرامی خشک کنید.

    ۴. میوه‌ها را درون فر قرار دهید

    فر را از قبل در دمای ۵۴ تا ۷۱ درجه‌ی سانتی‌گراد گرم کنید. برای میوه‌های برش‌خورده‌ی نازک مانند سیب یا هلو از درجه‌ی حرارت پایین‌تر استفاده کنید اما برای توت‌فرنگی‌ها و سایر توت‌های کامل از دمای بالاتر استفاده کنید. روی سینی فر را با کاغذ مومی بپوشانید. تکه‌های میوه را در یک لایه طوری بچینید که روی هم قرار نگیرند و کمی فاصله بین‌شان وجود داشته باشد. برای جلوگیری از جمع شدن (لوله شدن) میوه‌ها در حین خشک شدن، یک توری گرد مخصوص پیتزا یا یک لاینر سیلیکونی روی آنها قرار دهید. میوه‌ها را درون فر بگذارید و هر دو ساعت یک‌بار، سینی فر را بچرخانید.

    چگونه می‌توانید بفهمید که میوه‌ها آماده‌اند؟

    میوه‌های خشک‌شده باید بافتی مانند چرم پیدا کنند اما همچنان تا حدی منعطف باشند.

    مدت زمان لازم برای خشک شدن میوه‌های مختلف در فر

    مدت زمان لازم برای خشک شدن انواع میوه‌ها در فر از این قرار است:

    • آلو: ۶ ساعت؛
    • گلابی: ۶ ساعت؛
    • هلو: ۶ ساعت؛
    • موز: ۶ ساعت؛
    • سیب: ۶ ساعت؛
    • انگور: ۸ تا ۱۰ ساعت؛
    • پوست مرکبات: ۸ تا ۱۰ ساعت؛
    • گیلاس: ۱۲ ساعت؛
    • توت‌فرنگی: ۱۲ ساعت؛
    • زردآلو: ۱۲ ساعت.

    آنها را نم‌زدایی کنید

    وقتی میوه‌ها آماده شدند، آنها را از فر بیرون بیاورید و در ظرف‌های پلاستیکی یا شیشه‌ای بریزید. سر ظرف‌ها را برای ۴ تا ۵ روز باز بگذارید تا هرگونه رطوبت باقی‌مانده از فرایند خشک شدن بتواند تبخیر شود. هر روز، ظرف را تکان دهید تا میوه‌ها کمی جابه‌جا شوند. پس از ۵ روز، در ظرف را ببندید و تا فصل برداشت بعدی (حدود ۱۰ ماه بعد) از این میوه‌های خشک لذت ببرید. فکر نکنید که فقط باید تکه‌های میوه یا توت‌ها را خشک کنید. شما می‌توانید لواشک میوه‌ای خانگی نیز درست کنید.

    • توجه: اطلاعات تغذیه‌ای برحسب نوع میوه، متفاوت خواهد بود.

    ۲ فنجان میوه‌ی خردشده و انواع توت را با ۱ فنجان آب در یک قابلمه بریزید و روی شعله‌ی متوسط بپزید تا زمانی‌که میوه‌ها نرم شوند. قابلمه را از روی حرارت بردارید و اجازه دهید خنک شود تا به دمای اتاق برسد. سپس میوه‌های پخته را با ۱ قاشق غذاخوری عسل و ۱ قاشق چای‌خوری آب‌لیمو مخلوط و له کنید. این مخلوط را روی سینی فری که روی آن را با کاغذ مومی پوشانده‌اید، پهن کنید و به‌مدت ۵ تا ۶ ساعت در فر ۶۰ درجه‌ی سانتی‌گراد قرار دهید تا خشک شود. اگر میوه‌ها پس از ۶ ساعت همچنان چسبناک بودند، یک ساعت دیگر نیز سینی را درون فر قرار دهید. پس از آماده شدن و سرد شدن لواشک، آن را با قیچی آشپزخانه به شکل‌های موردنظر ببُرید.

    • نکته‌ی سرآشپز: پوست گوجه‌فرنگی را نگه دارید. سعی کنید تا حد ممکن از هدر دادن مواد غذایی اجتناب کنید. پوست گوجه‌فرنگی‌ها معمولا دور ریخته می‌شود؛ به‌خصوص موقع درست کردن رب گوجه‌فرنگی در تابستان. اما لازم نیست آنها را دور بیندازید. می‌توانید پوست‌ گوجه‌فرنگی‌ها را نگه دارید و خشک کنید. پوست گوجه فرنگی خشک‌شده، یک تاپینگ (رویه) عالی برای پیش‌غذاهایی مانند کراستینی، سالادها و حتی پیتزا است. شما حتی می‌توانید پوست‌های خشک‌شده‌ی گوجه‌فرنگی را آسیاب و به مخلوط ادویه‌هایتان اضافه کنید. برای خشک کردن آنها، مراحل ذکرشده در بالا را دنبال کنید و حتما روی پوست‌ها را با کاغذ مومی یا یک توری گرد پیتزا بپوشانید تا در حین خشک شدن، جمع نشوند. آنها را به‌مدت ۱ تا ۲ ساعت در فر ۶۵ درجه‌ی سانتی‌گراد قرار دهید و پس از آن دستورالعمل‌های مربوط به نم‌زدایی را انجام دهید.

    روش دوم: خشک کردن میوه‌ در فضای باز

    مراحل خشک کردن میوه در فضای باز از این قرار است:

    ۱. یک روز گرم را انتخاب کنید

    درجه‌ی حرارت باید حداقل ۳۰ درجه‌ی سانتی‌گراد باشد (هرچه بالاتر باشد، بهتر است). همچنین توجه داشته باشید که خشک کردن میوه در فضای باز، چند روز طول می‌کشد بنابراین لازم است که هوا برای چند روز متوالی صاف و خوب باشد. رطوبت هوا نیز در حین خشک کردن میوه باید زیر ۶۰ درصد و هوا هم آفتابی و گرم باشد.

    ۲. میوه‌ها را روی سینی توری (مشبک) قرار دهید

    از توری‌های استیل ضدزنگ، پلاستیکی یا فایبرگلاس با روکش تفلون استفاده کنید. میوه‌ها را در یک لایه‌ی یک‌نواخت و با کمی فاصله روی توری بچینید. اکثر سینی‌های چوبی نیز برای این کار مناسب‌ هستند اما از چوب سبز، کاج، سدار، بلوط و چوب سرخ اجتناب کنید. همچنین از توری فلزی (توری فلزی گالوانیزه) نیز استفاده نکنید.

    ۳. سینی را زیر نور آفتاب قرار دهید

    سینی میوه‌ها را روی دو عدد آجر قرار دهید تا از زمین فاصله بگیرد. روی آن را به‌طور شل (آزاد) با یک توری نازک بپوشانید و بگذارید زیر نور مستقیم خورشید بماند. مهم است که سینی را از زمین مرطوب دور نگه دارید. قرار دادن سینی روی آجر باعث می‌شود که هوا بهتر جریان پیدا کند و فرایند خشک شدن میوه سریع‌تر انجام شود. برای منعکس کردن نور بیشتر و سرعت بخشیدن به روند خشک شدن میوه‌ها، یک ورق آلومینیوم یا قلع در زیر سینی قرار دهید. پوشاندن روی سینی از میوه‌ها در برابر پرندگان و حشرات محافظت خواهد کرد. سینی را در شب در زیر یک سایه‌بان یا در یک جای سرپوشیده قرار دهید، چون هوای خنک شب می‌تواند میوه‌ها را دوباره مرطوب کند.

    ۴. میوه‌ها را بعد از چند روز جمع‌آوری کنید

    خشک کردن میوه با استفاده از این روش، چندین روز طول می‌کشد. هر روز چند بار به میوه‌ها سر بزنید و بر روند خشک شدن آنها نظارت کنید. وقتی میوه‌ها چروکیده و جویدنی (ترد) شدند، آنها را جمع‌آوری کنید.

    روش سوم: خشک کردن میوه با استفاده از دستگاه خشک‌کن

    خشک کردن میوه

    ۱. خشک‌کن را تنظیم کنید

    خشک‌کن را روی تنظیمات خشک کردن میوه قرار دهید. اگر خشک‌کن شما چنین تنظیماتی ندارد، درجه‌ی حرارت آن را روی ۵۷ درجه‌ی سانتی‌گراد تنظیم کنید.

    ۲. میوه‌ها را برای ۲۴ تا ۴۸ ساعت خشک کنید

    میوه‌ها را در یک لایه‌ی تکی درون خشک‌کن بچینید. مقدار زمان دقیق خشک شدن به میوه و ضخامت آن بستگی دارد اما معمولا میوه‌ها پس از ۱ تا ۲ روز آماده هستند. برای جلوگیری از خشک شدن بیش‌ازحد میوه‌ها، بعد از ۲۴ ساعت اول آنها را مدام ببینید. سپس هر ۶ تا ۸ ساعت یک‌بار دوباره به میوه‌ها سر بزنید.

    ۳. میوه‌های خشک‌شده را جمع‌آوری کنید

    وقتی میوه‌ها خشک و ترد شدند، یعنی آماده هستند و می‌توانید آنها را جمع‌آوری کنید. میوه‌های خشک را به‌آرامی فشار دهید؛ آنها باید نسبتا سفت باشند، چون رطوبت موجود در آنها بیرون کشیده شده است.

    نگهداری و استفاده از میوه‌های خشک

    ۱. آنها را در ظروف سربسته و در یک محل خنک نگهداری کنید

    اکثر میوه‌های خشک‌شده اگر به این روش نگهداری شوند، ۹ تا ۱۲ ماه قابل استفاده هستند. میوه‌های خشک آماده و بسته‌بندی‌شده، بعد از باز شدن باید سریع‌تر مصرف شوند و ممکن است لازم باشد برای جلوگیری از فاسد شدن، آنها را در یک کیسه‌ی سربسته درون یخچال قرار دهید. این مسئله در مورد میوه‌های خشک‌شده‌ی خانگی که به‌طور کامل خشک نشده‌اند و تا حدی رطوبت دارند نیز صدق می‌کند.

    ۲. می‌توانید از میوه‌های خشک در دستورات غذایی مختلف استفاده کنید یا آنها را به‌تنهایی بخورید

    برخی از میوه‌های خشک را می‌توان با خیساندن در آب گرم یا آهسته جوشاندن دوباره آبدار و مرطوب کرد. این کار معمولا برای میوه‌های خشک‌شده‌ای مانند سیب، زردآلو، هلو، آلو و گلابی به‌کار می‌رود. انبه و پاپایای خشک‌شده را می‌توانید یک ساعت قبل از استفاده در آب سرد بخیسانید تا آبدار و مرطوب شوند.

    نکته‌ها:

    1. می‌توانید بعد از برش زدن میوه‌ها آنها را داخل شربت غلیظی که درست کردید قرار بدید و سپس داخل سینی بچینید. استفاده از شربت باعث شیرین و براق شدن میوه‌ها می‌شود.
    2. برای روی سیب‌ها می‌توانید از کمی دارچین استفاده کنید.
    3. بهتره هر میوه‌ای رو جدا جدا داخل فر قرار بدید چون زمان خشک شدن هر میوه با میوه دیگه فرق می‌کند.
    4. برش‌های پرتقال رو حتما به شربت آغشته کنید چون پرتقال بعد از خشک شدن کمی تلخ می‌شود.
    5. اگه می‌خواید از بخاری یا شوفاژ برای خشک کردن استفاده کنید پیشنهاد می‌کنم از یه تکه آلومینیوم به جای سینی استفاده کنید تا روند کار زودتر طی بشود.
    6. بهتر است کف سینی رو کاغذ روغنی بذارید و چیپس‌ها را در آن بچینید توجه داشته باشید که چیپس‌ها نباید روی هم قرار بگیرند چون درست خشک نمی‌شوند و همینطور شربت اضافی آن را هم باید حتما بگیرید که زود می‌‌سوزد! در فر بذارید.
    7. پرتقال و سیب‌ها رو با موز و توت فرنگی توی یک سینی نذارید.
    8. دمای فر باید روی کمترین درجه ممکن باشد. شما باید ببینید کمترین درجه فر چه مقدار است و روی همان درجه بذارید.
    9. مرتب چکش کنید و وقتی دیدید که روش کاملا خشک شده از فر بیرون آورده و چیپس‌ها رو پشت و رو کنید و بگذارید آن طرف هم کاملا خشک بشود.
    10. به دلیل وجود کاغذ روغنی، چیپس‌ها به سادگی قابل اتنقال به ظرف هستند و به سینی نمی‌چسبد. چیپس‌ها را در دمای اتاق یا یخچال می‌توانید نگهداری کنید.
    11. می‌توانید از این شربت استفاده کنید و میوه‌ها را در یک ظرف بزرگ بریزید و در شربت آغشته کنید. می‌توانید برای سرعت دادن به کار همه میوه‌ها را با هم بریزید توی شربت ولی توت فرنگی‌ها را جدا بذارید چون رنگ بقیه میوه‌ها را قرمز می‌کند!
    • شربت: ۱ لیوان شکر رو با ۴/۳ لیوان آب بذارید ۵ دقیقه بجوشد.

    جمع‌آوری و تنظیم: ستارگان آراس

    طول عمر، نحوه مصرف و حرارت یکی از عواملی است که عمر باتری لپ تاپ شما را تحت تاثیر قرار می‌­دهد. با این حال، باتری شما اجازه نمی­‌دهد که از ۱۰۰ تا صفر درصد اجرا شود، می‌­تواند با مشکل میزان مصرف باتری مواجه شود و ظرفیت آن را سریعتر کند. برای اطمینان از سلامت باتری، آن را به طور منظم کالیبره کنید. در ادامه این مطلب با معرفی چند روش نحوه کالیبره را به شما خواهیم آموخت.

    1.  ابتدا باتری خود را تا ۱۰۰٪ شارژ کنید و آن را تا دو ساعت متصل به برق نگه دارید. این فرآیند باعث خنک شدن شارژ باتری می­‌شود، هرچند هنوز هم می­‌توانید همزمان با شارژ شدن از آن استفاده کنید.
    2.  بر روی آیکون باتری واقع در گوشه پایین سمت راست لپ تاپ خود کلیک کنید. برای دسترسی به تنظیمات مدیریت قدرت کامپیوتر خود در پنل کنترل روی گزینه‌های more power optionsکلیک کنید.
    3. اکنون، در سمت چپ روی پیوند Choose when to turn off the displayکلیک کنید.
    4.  با انجام این کار به صفحه ویرایش تنظیمات هدایت می­‌شوید. اکنون روی Change Advance Power Settingsکلیک کنید.
    5.  در این مرحله، پنجره Power Options نمایان می­‌شود. به Advance Settingsبروید و روی Battery کلیک کنید. در قسمت زیر، روی Critical Battery Action کلیک کرده و آن را برای خاموش شدن تنظیم کنید. سپس، روی Critical Battery Level کلیک کنید و آن را تا٪ ۵ تنظیم کنید.
    6.  پلاگین را بکشید و لپ تاپ خود را تا زمانی که به حالت اتوماتیک خاموش می­‌شود، دشارژ کنید. همزمان می‌­توانید از لپ تاپ خود استفاده کنید.
    7.  از سوی دیگر، اگر می­‌خواهید باتری خود را در حالی که از آن استفاده نمی­‌کنید، کالیبره کنید، اطمینان حاصل کنید که برای خاموش شدن حالت اتوماتیک تنظیم نشده باشد.
    8.  برای کالیبراسیون در حالی که از آن استفاده نمی‌­کنید، بر روی Choose when to turn off display کلیک کنید. این گزینه شما را به صفحه Edit Plan Settings هدایت می­‌کند. باتری خود را به حالت Balance تنظیم کنید و همه چیز را به حالت Never تنظیم کنید.
    9. لپ تاپ خود را برای ۵ ساعت بگذارید تا به طور اتوماتیک خاموش شود. سپس، آن را دوباره وصل کنید و تا ۱۰۰٪ شارژ کنید. زمانی که فرآیند کالیبره به اتمام رسید، قبل از استفاده از درستی تنطیمات مربوطه مطمئن شوید.
© تمامی حقوق مطالب برای وبسایت ستارگان آراس محفوظ است و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع ممنوع و شرعا حرام می باشد.
قدرت گرفته از : بک لینکس